پر شد آیینه از گل چینی
آه... از این جلوه های تزیینی

گفته بودی چگونه می گریم؟
به همین سادگی! که می بینی

سکه ی زندگی دو رو دارد
گاه غمگین و گاه غمگینی!!!

شاخه های همیشه بالایی
ریشه های همیشه پایینی

عاقبت میهمان یک نفریم
مرگ با طعم تلخ شیرینی...

پی نوشت (۱): ظاهر سازها٬ با هر سازی می رقصند...